
پسر بچه - The Kid
کارگردان : چارلی چاپلین
خلاصه داستان : « چارلى » ( چاپلین )، شیشه بر دوره گرد، با پسربچه اى ( کوگان ) که مادرش ( پورواینس ) او را رها کرده زندگى می کند. پسر بچه، شیشه ى پنجره هاى خانه ها و مغازه هاى مردم را با پرتاب سنگ می شکند و براى ناپدرى خود کار جور می کند.
«یکی از شاهکارهای چارلی چاپلین که مثل عصر جدید، جویندگان طلا و روشناییهای شهر هرگز فراموش نمیشود. شوخ طبعی چاپلین در نگرشهای کمیک او موسوم به ووده ویل ریشه دارد و به این سبب کار او با کمدی اندیشمندانه باستر کیتون به کلی متفاوت است و حتی با هارولد لوید هم فرق دارد. همین روش که با سبک کمدی اسلپ استیک فتی ارباکل نیز فرق میکرد، چاپلین را به بهترین ستاره برای رونق عصر صامت و حتی معرفی کننده کمدی صامت تبدیل میکرد. شاید «جویندگان طلا» عمیق تر و «عصر جدید» خنده دارتر از «پسر بچه» باشند اما این فیلم، چاپلین به معنای مطلق کلمه و نماد صد در صد خود اوست. همان ولگرد کوچولوی پاک اندیش. با لباس مندرس، سیبیل نازک و کوتاه متمایز کننده او از رقبای کمدیاش، عصایی که در بسیاری از فیلمها نزد وی دیده میشود و البته آن چشمهای جستجوگری که میکوشد هم خود و هم پسربچهای را که در مسیر او قرار گرفته از گزند حوادث دور نگه دارد.»
گفتگوی هارمونیک: «چاپلین تا ژوئن 1917 چنان اعتباری کسب کرد که قراردادی یک میلیون دلاری از طرف کمپانی فرست نشنال به او پیشنهاد شد، تا هشت فیلم با طول دلخواه برای این کمپانی بسازد. به وسیله این قرارداد او توانست، استودیویی برای خود بسازد و از سال 1918 تا 1952 تمام فیلم هایش را در آنجا ساخت. اغلب فیلم های اولیه ی چاپلین در کمپانی فرست نشنال با دقتی بی مانند و به صورت دو یا سه حلقه یی ساخته شده بودند، از آن جمله می توان به زندگی سگی ( 1918) و دوش فنگ ( 1918) اشاره کرد. چاپلین در این فیلم ها انتقاد های اجتماعی را مطرح می کرد. موفق ترین اقدام چاپلین در فرست نشنال، کارگردانی نخستین فیلم بلند داستانی اش به نام پسر بچه(1921) بود. این فیلم ماجرای بیکاره ای است که کودکی را بر در خانه اش می گذارند و او نیز کودک را بزرگ می کند و به او دل می بندد و.... چاپلین در این فیلم شفقت را با طنز ی ظریف در می آمیزد و نارسایی اجتماع را برای دفاع از کودکان نشان می دهد. این فیلم شهرت جهانی پیدا کرد و بازیگر خردسال آن نیز، که پنج سال داشت به یک ستاره بدل شد.»
برچسب:
نویسنده: طاها رضایی